โรคผมร่วงเป็นหย่อมคืออะไร? เข้าใจโรคที่ทำให้ผมร่วงเฉพาะจุด

ภาพรวมของโรคผมร่วงเป็นหย่อม

โรคผมร่วงเป็นหย่อม (Alopecia areata) เป็นโรคที่เกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันโจมตีรูขุมขนและทำให้ผมร่วง รูขุมขนคือโครงสร้างในผิวหนังที่ประกอบกันเป็นเส้นผม แม้ว่าเส้นผมจะหลุดร่วงได้จากทุกส่วนของร่างกาย แต่โรคผมร่วงเป็นหย่อมมักจะเกิดขึ้นที่ศีรษะและใบหน้า โดยทั่วไปเส้นผมจะหลุดร่วงเป็นหย่อมกลมเล็กๆ ขนาดประมาณเหรียญ 25 เซ็นต์ แต่ในบางกรณีอาจหลุดร่วงได้กว้างกว่านั้น ผู้ป่วยโรคนี้ส่วนใหญ่มีสุขภาพแข็งแรงและไม่มีอาการอื่นๆ

อาการของโรคผมร่วงเป็นหย่อมจะแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล บางคนมีอาการผมร่วงเป็นพักๆ ตลอดชีวิต ในขณะที่บางคนมีอาการผมร่วงเพียงครั้งเดียว การฟื้นตัวก็เป็นสิ่งที่คาดเดาได้ยากเช่นกัน โดยบางคนผมจะกลับมาขึ้นใหม่เต็มที่ แต่บางคนอาจไม่กลับมา

โรคผมร่วงเป็นหย่อมไม่มีวิธีรักษา แต่มีวิธีการรักษาที่ช่วยให้ผมงอกใหม่เร็วขึ้น นอกจากนี้ยังมีแหล่งข้อมูลที่จะช่วยให้ผู้คนรับมือกับปัญหาผมร่วงได้อีกด้วย

ใครเป็นโรคผมร่วงเป็นหย่อม?

ใครๆ ก็สามารถเป็นโรคผมร่วงเป็นหย่อมได้ ทั้งผู้หญิงและผู้ชายสามารถเป็นได้ และโรคนี้ส่งผลกระทบต่อทุกเชื้อชาติและชาติพันธุ์ โรคนี้สามารถเริ่มได้ในทุกช่วงอายุ แต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นในช่วงวัยรุ่น วัยยี่สิบ หรือวัยสามสิบ หากเกิดในเด็กอายุต่ำกว่า 10 ปี อาการมักจะลุกลามและลุกลามมากขึ้น

หากคุณมีสมาชิกในครอบครัวใกล้ชิดเป็นโรคนี้ คุณอาจมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นโรคนี้ แต่สำหรับหลายๆ คน จะไม่มีประวัติครอบครัว นักวิทยาศาสตร์ได้เชื่อมโยงยีนหลายตัวเข้ากับโรคนี้ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าพันธุกรรมมีบทบาทในโรคผมร่วงเป็นหย่อม ยีนหลายตัวที่พวกเขาค้นพบมีความสำคัญต่อการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน

ผู้ที่มีโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเองบางชนิด เช่นโรคสะเก็ดเงินโรคต่อมไทรอยด์ หรือโรคด่างขาวมีแนวโน้มที่จะเป็นโรคผมร่วงเป็นหย่อมมากกว่า เช่นเดียวกับผู้ที่มีอาการแพ้ เช่น ไข้ละอองฟาง และ โรคผิวหนังอักเสบจาก ภูมิแพ้(กลาก)

เป็นไปได้ที่ความเครียดทางอารมณ์หรือความเจ็บป่วยอาจทำให้เกิดโรคผมร่วงเป็นหย่อมในผู้ที่มีความเสี่ยง แต่ในกรณีส่วนใหญ่ไม่มีสาเหตุที่ชัดเจน

J-Noble I.M.M.U 1 เสริมภูมิคุ้มกัน ต้านอักเสบ ลดความเสี่ยงโรคมะเร็ง

ซื้อเลย

ประเภทของโรคผมร่วงเป็นหย่อม

โรคผมร่วงเป็นหย่อมมี 3 ประเภทหลักๆ ได้แก่

• ผมร่วงเป็นหย่อมๆ ชนิดนี้พบได้บ่อยที่สุด ผมร่วงเป็นหย่อมๆ ขนาดเท่าเหรียญบาทหนึ่งหย่อมหรือมากกว่า บนหนังศีรษะหรือส่วนอื่นๆ ของร่างกาย

• โรคผมร่วงแบบรวม (Alopecia totalis) ผู้ป่วยประเภทนี้จะสูญเสียเส้นผมบนหนังศีรษะทั้งหมดหรือเกือบทั้งหมด

• ผมร่วงแบบสากล (Alopecia universalis) ผมร่วงชนิดนี้พบได้น้อย มักมีการสูญเสียเส้นผมทั้งหมดหรือเกือบทั้งหมดบนหนังศีรษะ ใบหน้า และส่วนอื่นๆ ของร่างกาย

  
  

อาการของโรคผมร่วงเป็นหย่อม

โรคผมร่วงเป็นหย่อมมักส่งผลต่อเส้นผมเป็นหลัก แต่ในบางกรณีอาจมีการเปลี่ยนแปลงของเล็บด้วย ผู้ป่วยโรคนี้มักมีสุขภาพแข็งแรงและไม่มีอาการอื่นใด

การเปลี่ยนแปลงของเส้นผม

โรคผมร่วงเป็นหย่อมมักเริ่มต้นจากการสูญเสียเส้นผมเป็นหย่อมๆ ทรงกลมหรือรูปไข่บนหนังศีรษะอย่างกะทันหัน แต่อาจเกิดกับส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายได้ เช่น บริเวณเคราในผู้ชาย หรือคิ้วหรือขนตา บริเวณขอบของหย่อมมักมีผมหักสั้นหรือผมที่มีลักษณะเป็น "เครื่องหมายอัศเจรีย์" ซึ่งโคนผมแคบกว่าปลาย โดยปกติแล้วจะไม่มีผื่น รอยแดง หรือรอยแผลเป็นบนหย่อมที่หลุดร่วง บางคนบอกว่ารู้สึกเสียวซ่า แสบร้อน หรือคันบนหย่อมผมก่อนที่ผมจะเริ่มร่วง

เมื่อเกิดรอยปื้นโล่งขึ้น ยากที่จะคาดเดาว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป ความเป็นไปได้มีดังนี้:

• เส้นผมจะงอกใหม่ภายในเวลาไม่กี่เดือน ตอนแรกอาจดูเหมือนขาวหรือเทา แต่เมื่อเวลาผ่านไป สีธรรมชาติก็อาจกลับมาเหมือนเดิม

• เกิดจุดขนขึ้นใหม่ บางครั้งขนจะงอกขึ้นมาใหม่ในบริเวณแรก ขณะที่มีจุดขนขึ้นใหม่

• ผมร่วงเป็นหย่อมเล็กๆ จะมารวมกันและกลายเป็นหย่อมใหญ่ขึ้น ในบางกรณี เส้นผมอาจหลุดร่วงจากหนังศีรษะทั้งหมดในที่สุด เรียกว่า ผมร่วงแบบรวม (alopecia totalis)

• ผมร่วงเป็นหย่อมๆ ไปจนถึงขั้นสูญเสียเส้นผมทั้งหมด ซึ่งเป็นโรคชนิดหนึ่งที่เรียกว่า alopecia universalis ซึ่งพบได้ไม่บ่อยนัก

ในกรณีส่วนใหญ่ เส้นผมจะงอกขึ้นมาใหม่ แต่ก็อาจมีผมร่วงตามมาในภายหลัง

เส้นผมมีแนวโน้มที่จะงอกขึ้นมาใหม่ได้เองมากขึ้นในผู้ที่มี:

• ผมร่วงน้อยลง

• อายุที่เริ่มเกิดในภายหลัง

• ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเล็บ

• ไม่มีประวัติครอบครัวเป็นโรคนี้

  
  

การเปลี่ยนแปลงเล็บ

การเปลี่ยนแปลงของเล็บ เช่น รอยบุ๋ม (รอยบุ๋มเล็กๆ) เกิดขึ้นได้ในบางคน โดยเฉพาะผู้ที่มีผมร่วงมาก

สาเหตุของโรคผมร่วงเป็นหย่อม

ในโรคผมร่วงเป็นหย่อม ระบบภูมิคุ้มกันจะโจมตีรูขุมขนอย่างผิดพลาด ทำให้เกิดการอักเสบ นักวิจัยยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าอะไรเป็นสาเหตุของการโจมตีของภูมิคุ้มกันต่อรูขุมขน แต่พวกเขาเชื่อว่าปัจจัยทั้งทางพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม (ไม่ใช่พันธุกรรม) มีบทบาทสำคัญ